Communicative Themes and Features in SMS Messages of the Deaf

Abstract

SMS (Short Messaging Service) text messaging has pushed the mobile phone from an audio mode of communication to a visual mode as now messages are read not heard. This telecommunication breakthrough has important implications to a select group of people – the Deaf who can now use a mainstream communication tool despite their disability. This study seeks to find out how the Deaf community selected have adopted and adapted the conventions of SMS language as a mode of communication. The study highlights their SMS text messaging behaviour as well as the communicative themes and features prevalent in their SMS text messages. Data was collected through observations, discussions, questionnaire survey and record of authentic SMS text messages from 20 profoundly Deaf members from Kuala Lumpur and Ipoh. The participant and non participant observations, discussions and questionnaire were used to give insights into their SMS text messaging behaviour. The textual data which comprised 540 messages was analysed to find out the communicative themes and features of their SMS text messages. The findings show that the Deaf participants use SMS text messaging to communicate mainly with their Deaf friends, family and colleagues for both transactional and interactional purposes. The SMS messages were mainly of the informational-relational and practical-arrangement orientations. Their SMS text messages indicate that they have adopted a new genre of writing mirroring features of the conventional SMS discourse. SMS communication has become an integral part of their life and it has changed the way Deaf are communicating among themselves and with the hearing. The social independence afforded by it has empowered the Deaf to establish and maintain new relationships with those not physically present.

SMS(Servis Pesan Ringkas), penghantaran mesej secara teks telah mengubah telefon bimbit sebagai alat komunikasi jenis audio kepada jenis visual kerana teks pesanan ringkas SMS adalah dibaca dan bukan didengar. Pembaharuan dalam dunia telekomunikasi ini mempunyai implikasi yang mendalam kepada golongan manusia tertentu, khususnya orang kurang upaya pendengaran yang kini turut dapat menikmati penggunaan alat komunikasi perdana walaupun mereka kurang upaya. Penyelidikan ini bertujuan untuk meninjau bagaimana golongan kurang upaya pendengaran yang terpilih menguna pakai dan mengubah suai penggunaan bahasa SMS yang konvensional sebagai satu jenis komunikasi. Kajian ini memberi fokus kepada cara tingkah laku penghantaran teks pesanan ringkas SMS dan juga tema cirri komunikasi yang terdapat pada teks pesanan ringkas mereka. Data dikumpul melalui pemerhatian, perbincangan, borang soal selidik dan rekod teks pesanan ringkas SMS yang sebenar daripada 20 responden yang kurang pendengaran dari Kuala Lumpur dan Ipoh. Maklumat daripada pemerhatian, perbincangan, dan soal selidik digunakan untuk memberi gambaran terhadap tingkah laku penghantaran teks pesanan ringkas SMS manakala pengumpulan data dalam bentuk teks pesanan ringkas SMS sebanyak 540 mesej dianalisis untuk meninjau tema dan ciri komunikasi teks pesanan ringkas tersebut. Dapatan menunjukkan bahawa golongan kurang upaya pendengaran yang dikaji menggunakan teks pesanan ringkas SMS untuk berkomunikasi secara transeksional dan intereksional dengan rakan senasib, ahli keluarga dan rakan sekerja. Teks pesanan ringkas SMS mereka berorientasikan maklumat-hubungan dan amalan-aturan. Teks pesanan ringkas SMS memperlihatkan bahawa mereka mengguna pakai satu corak penulisan yang baru, yang mencerminkan ciri-ciri bahasa teks pesanan yang konvensional. Komunikasi SMS telah menjadi sebahagian daripada kehidupan mereka dan ia telah mengubah cara golongan kurang upaya pendengaran berkomunikasi sama ada sesama mereka mahupun dengan yang berupaya. Kemudahan sosial tanpa pergantungan yang terhasil oleh servis pesanan ringkas ini telah membolehkan golongan kurang upaya pendengaran untuk menjalin dan mengekalkan perhubungan dengan dengan mereka yang tidak hadir secara fizikal.